|
25-10-2008 - Je hebt feestjes en feestjes.
Inmiddels zijn alle spullen van mijn ex-vriend uit huis, nu is het pas echt definitief. Sinds die avond dat hij alles op kwam halen, heb ik hem ook niet meer gesproken.. dat lijkt mij ook beter. Nu is het de beurt aan mijn vriendinnen, om je een beetje een beeld van mijn vriedinnen te geven: vier vrouwen, alle vier een vriend, alle vier heel sexy en niet vies van een goede stap avond/nacht. Ze zoeken niet zomaar naar een discotheek of bar, nee het zijn altijd v.i.p. feestjes waar ze pas een uur van te voren de lokatie van doorkrijgen. Dit hebben ze een aantal maanden niet meer gedaan, maar nu ik weer vrijgezel ben, is het de hoogste tijd.
Donderdag avond rond een uur of tien werd ik opgehaald door L. omdat ik weet dat het niet zomaar een feestje zou worden, had ik mezelf er al op gekleed. Wij reden samen naar het huis van S. waar de rest van mijn vriendinnen zaten. Na bijgepraat te hebben werden wij gebeld door ene M. hij vertelde waar we heen moesten rijden en welk wachtwoord?! je bij aankomst moest doorgeven aan de portier. Na ruim een uur rijden kwamen wij aan bij een enorm landhuis! Moest het hier gebeuren? We kregen van L. een masker, eentje waarbij alleen je ogen bedekt waren. Wat stond me allemaal te wachten? Na de portier het wachtwoord gegeven te hebben, werden wij naar de kelder van het landhuis begeleid. Links en rechts stonden enorme kandelaars die de gang belichtte. De portier liet ons achter bij 2 deuren, vanaf hier moesten we het zelf doen. We deden de deuren open, al snel zag ik dat iedereen met een masker op liep. L. gaf ons iets om het nog beter naar ons zin te krijgen, we gaven elkaar een kus en wenste elkaar een mooie nacht. Toen ik me omdraaide, stond er een man voor me. Helemaal in het zwart, hij pakte mijn hand en ik liet me meenemen. Zijn naam was M. en beloofte dat dit de mooiste nacht van mijn leven zou worden.
Gepost door: Jules op 25-10-2008 om 13:37
|
|
22-10-2008 - Here we go!
Een weblog, dat zou een manier kunnen zijn om mijn leven op orde te krijgen.
Er spelen teveel dingen; mijn relatie, mijn schoonouders, mijn minnaar, mijn verslavingen en mijn angst om alleen over te blijven. Voor de duidelijkheid; ik ben 23 jaar, woon samen, heb een relatie maar toch nog behoefte aan een andere man. Dat is al twee jaar zo, eigenlijk al sinds ik mijn vriend heb. Laten we zo zeggen; ik kon niet kiezen, dus waarom dan niet alle twee. ik ben gek op beiden. De een kan me geven wat de ander niet kan. Ik ben ook wel trots op mezelf hoe ik dat toch maar allemaal organiseer.
Tenminste ik dacht dat ik trots op mezelf kon zijn.. sinds gisteren is mijn vriend achter mijn relatie met mijn minnaar gekomen (oeps). Door onoplettendheid stonden er nog een aantal " spannende " smsjes in mijn telefoon. En ik kan mezelf voorstellen dat het niet leuk is om te lezen hoe lekker mijn geslachtsorgaan wel niet smaakt. Helaas kon ik hem niet wijsmaken dat het vast een verkeerd gestuurd smsje was (hoeveel vrouwen heten er niet Jules en smaken misschien ook lekker?!)
Mijn vriendinnen zijn blij! " Yes Jules, eindelijk ben je van hem af en van zijn ouders want pff Jules hoe zij jou behandelde was niet normaal ". Dat klopt ook wel hoor, ik werd als vuil behandeld (wisten zij misschien wel van mijn minnaar af?) als ik daar was werd ik meestal genegeert en zat mijn vriend meer bij zijn mama op schoot dan in twee jaar tijd ooit bij mij.
Het is nu dinsdag, met mijn eerste weekend als " vrijgezel " voor de deur. Ik heb met mijn vriendinnen afgesproken om te gaan stappen, zoals vanouds.. dat belooft wat!
xx Jules.
Gepost door: Jules op 22-10-2008 om 00:24
|
|
|